SHARK-ALERT
Hey Lieve mensen ,Bedankt voor al die toffe reacties vind ik echt heel erg leuk!!
Gister was een bijzondere dag te-samen met 1 van mijn zwaarste dagen ooit.
Ik ging meehelpen op de boot naar het wrak de S.S Yongala.
Om 5.35 AM s'ochtends stond ik klaar bij de haven van Townsville (ik kwam pas weer rond 22.30 PM terug).
Gelijk kom ik aan de slag met duikuitrustingen uitdelen, & laten passen. de boot vaar-klaar maken, flessen aan boord sjouwen, binnen 1 uur lagen mijn handen al half-open.
De heenweg naar het wrak duurde 3 1/2 uur en de golven waren zo belachelijk hoog dat de helft van alle mensen aan boord over de reling hingen of een emmer opzochten, ook ik moest er aan geloven, had al veel bootduiken in Egypte op mijn naam staan, maar dit ging mijn pet ook teboven was ook zwaar zeeziek.
Voor de duiken begonnen, ging ik met een andere ervaren duiker te water.
Hij ging de stromingslijn hangen aan de boei van de s.s Yongala zo'n 25 meter van de boot vandaan.
En als hij klaar was ,zou ik langs deze lijn de deco-fles ophangen op 10 meter voor de 2 veiligheids-stoppen.
En dat is best spannend in de ruige zee springen aan een lijn (als je deze lijn los laat ben je binnen 5 minuten , 50 meter van de boot verwijdert door de golfslag)
Ik had dus een 12 literfles op mijn rug, en een 10 liter deco- fles aan de voorkant van mijn vest geklikt.
Toen we alles gereed hadden ,konden de eerste duikers te water.
Ik zou een duiker begeleiden op het wrak.
Maar toen we zo'n 20 minuutjes onder waren ,zag ik een duiker in nood ,die zwom rustig rond op 22 meter met zijn duikfles uit zijn BCD ( jacket) hangend, die fles was los-geschoten en hing nog aan 1 enkel slang vast, in het ergste geval was hij hem kwijtgeraakt op die diepte, en daar word je niet blij van.
Toen moest ik die fles onder mijn knieen klemmen , en met al mijn kracht terugproppen, die gast bij zijn jacket gegrepen en naar boven begeleid.
Dat was dus mijn 1ste duik in Australia " JOEPIEEE"
Duik nr.2:
Voordat ik hier verder over vertel , eerst wat ander.
Ik heb van die momenten en die zal iedereen wel hebben ieder op zijn eigen manier, dat ie bij wijze van spreken een traantje wegpinkt van geluk!
Ik heb dat bijvoorbeeld, als ik mijn hond nog vrolijk zie rondhuppelen s'ochtends terwijl hij al 14 jaar is. Ik heb dat als ik mijn neefje Stef zie rondkruipen over de vloer en rare geluidjes hoor maken, en Als het gezin bij elkaar is en een top-dag heeft.
Ik heb het zelfs gehad bij het computerspel Call of Duty dat ik een traantje van geluk wegpinkte.
Ik had het ook tijdens mijn 2de duik.
Ik ging een groepje begeleiden met een andere instructor, & wat ik toen zag onder water...
OngeloFelijk, het is zo zo jammer dat ik geen onderwatercamera bij me had.
- Een stingray van wel een meter breed passeerde mij
-Sea-snakes
-een tonijn , en generaal-vissen deze zijn over de 1 .1/2meter
- 2 x Sea-turtles <<----!!!!!! Yes , Yes. Yes
...
.........
.........
En toen ik wat dieper afdaalde, zag ik een schaduw in de diepte
En dan houd je even je adem in, en staan je ogen gespreid
Een Bull-shark (stier-haai) in lengte!
schiet langs me heen op een paar meter afstand, en verdwijnt dan weer de diepte in.
En dan is het stil onder water, en hoor je bonk ,bonk,bonk das je hart die ineens heel veel zuurstof slurpt uit je tank...tijd voor de safety-stop.
